ارتباط هموگلوبین A1Cو قندخون ناشتا

در بیمارانی که به دیس گلایسمی متوسط مبتلا هستند یا به تازگی به دیابت نوع 2 مبتلا شده اند مقدار هموگلوبین A1Cو قندخون ناشتا بسیار به هم مرتبط می باشد در حالیکه این ارتباط با درمانهای خوراکی تحت تأثیر قرار می گیرد به منطقه جغرافیایی یا نژاد بیمار ارتباطی ندارد.

نتایج این تحقیق بصورت آنلاین در 8 فوریه 2012 در مجله ی Diabetes Careبه  چاپ رسید.

دکتر راماچاندران از موسسه ی تحقیقات دیابت در هند و همکارانش به آنالیز اطلاعات کارآزمایی (ORIGIN)در 12527 بیمار مبتلا به اختلالات قندخون یا افرادی که به تازگی به دیابت مبتلا شده اند و از نقاط مختلف جغرافیای جهان و از نژادهای مختلف بودند، پرداختند . هدف این تحقیقات درک ارتباط هموگلوبین A1Cو مقادیر مختلف قندخون به منظور تعیین این ارتباط  و بررسی تأثیرات داروهای خوراکی دیابت و بررسی تأثیر منطقه جغرافیایی و نژادهای مختلف براین ارتباط بود.

محققین دریافتند که بین مقدار قند خون ناشتا از گسترده ی6/5 تا 9 میلی مول درلیتر و A1Cمتناظر آن، ارتباط تنگاتنگی وجود دارد، در حالیکه این ارتباط تحت تأثیر قومیت و منطقه ی جغرافیای زندگی بیماران قرار نمی گیرد.

میزان افزایش هموگلوبین A1Cبه ازاء افزایش هر یک واحد FPG  در بیمارانی که داروهای کنترل قندخون خوراکی مصرف می کنند کمتر از بیمارانی است که این داروها را مصرف نمی کنند.

محققین می گویند: این اطلاعات بر ارتباط و تناسب آزمایش هموگلوبین A1Cبه عنوان یک اندازه گیری مفید از وضعیت قندخون در جهان و همچنین توجه به مصرف داروهای کنترل قند در ارزیابی مقدار A1Cتاکید دارد.

منبع: www. physiciansbriefing.com